· ตัวบทกฎหมาย ·
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541
มาตรา 118พ.ศ. 2541
หมายเหตุ: หน้านี้สะท้อน coverage ของ build ปัจจุบัน ใช้เป็นฐานตรวจสอบคำตอบก่อนใช้งานทางกฎหมายจริง
ข้อความอ้างอิง
มาตรา 118 ให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างซึ่งเลิกจ้างดังต่อไปนี้
(1) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 120 วัน แต่ไม่ครบ 1 ปี ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้าย 30 วัน
(2) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 1 ปี แต่ไม่ครบ 3 ปี ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้าย 90 วัน
(3) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 3 ปี แต่ไม่ครบ 6 ปี ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้าย 180 วัน
(4) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 6 ปี แต่ไม่ครบ 10 ปี ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้าย 240 วัน
(5) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 10 ปี ขึ้นไป ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้าย 300 วัน
ประเด็นที่ควรตรวจต่อ
ค่าชดเชยต่างจากค่าจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า (ม. 17). ลูกจ้างมีสิทธิได้ทั้งสองอย่างหากเลิกจ้างไม่เข้าข่ายม. 119. คำนวณจากอัตราค่าจ้างสุดท้าย รวมค่าล่วงเวลาถ้าเป็นส่วนปกติของค่าจ้าง.
มาตราที่เกี่ยวข้อง
มาตรา 119
ข้อยกเว้น: เลิกจ้างได้โดยไม่จ่ายค่าชดเชย
มาตรา 120
ค่าชดเชยเพิ่มกรณีเลิกจ้างไม่เป็นธรรม
ปพพ. ม. 583
บอกกล่าวล่วงหน้าในสัญญาจ้าง
คำพิพากษาที่เกี่ยวข้อง
ฎีกา 4564/2562
อ้างเหตุเศรษฐกิจแต่กิจการดำเนินปกติ ไม่เข้าข่ายยกเว้นม. 119 ต้องจ่ายค่าชดเชย